Meneer X zoekt weer hommeles, wordt zeker weer gedwongen ergens over te overleggen met mij.

Maandag 2e paasdag, 22 april 2019

Meneer X heeft de afgelopen jaren bij vele buurtgenoten lopen klagen over de overlast die hij meent te ondervinden wanneer wij onze tuin sproeien.
Sinds hij het erf bij nummer C heeft gekocht wordt zijn beton er zelfs nat van. Voorop gesteld dat hij dat water er niet zelf overheen heeft laten lopen.
Want dat vermoeden heb ik wel, na alle in scene gezette overlast, waar deze meneer mee aan blijkt te komen zetten. Hij heeft er zelfs een dagvaarding van gemaakt. Het moest onderwerp voor een rechtszaak worden; Wij sproeien te veel naar de zin van meneer X.
.
Zojuist deed ik mijn ronde over het erf, om de zaken af te sluiten.
En wat schets mijn verbazing?
Het regent opeens. Bijzonder lokaal. Precies over de schutting heen, waarachter meneer X zijn beton heeft of had. En er klinkt een sproeier.
.
Die staat dus kennelijk verkeerd afgesteld.
Kan gebeuren. Maak je geen punt van, gratis water.
Behalve dan als je op je pad door de tuin gehinderd wordt door de plaatselijke regen van een sproeier.
Dus ik spreek meneer X aan. Vanaf de plek waar gesproeid wordt. Maar meneer X reageert niet.
Ik spreek meneer iets luider aan. Meneer X reageert nog steeds niet.
Ik weet toch zeker dat meneer X niet doof is, dus nu zeg ik, zo luid als ik kan, wat ik wil zeggen:
‘XnaamvanmeneerX, kun je je sproeier alsjeblieft zo richten dat ik in mijn tuin kan lopen zonder nat te worden van jouw sproeier?’
Meneer X reageert nog steeds niet.
Dan pak ik de tuinslang en laat, in een laatste poging zijn aandacht te trekken, een straal water over de schutting heen gaan. Kennelijk had meneer X echt helemaal niets door want hij liep de straal in. Heel onhandig van hem. Of opzet om weer wat te klagen te hebben.
Maar NU gaat eindelijk de sproeier van meneer X uit.

En om te voorkomen dat meneer X hier weer, zoals na 20 jaar getreiter wel te verwachten is, zijn eigen verhaal van gaat maken zet ik maar meteen even neer wat er gebeurd is.
.

Eenden belagen tot de dood er op volgt. Ook mijn witte eenden.

We hadden eenden in ons huis rond lopen, toen we hier net woonden. Geen idee waar ze vandaan kwamen, maar ik vond het wel grappig. En gezellig. Die gingen in onze tuin broeden. Dat vond ik prima.
Ze waren wit. Toen er een was die hulp nodig had heb ik die in huis genomen. Pippi heet ze.
De buurt-etterbak claimde overlast van de eenden, dus ik zei ‘dan neem ik de witte eenden op mijn eigen erf, heb jij geen last meer’.
Dat vond de gemeente prima, maar de buurt-etterbak niet. Die stenigde de eenden. En joeg ze daarmee telkens bij mij vandaan.
.
dode eenden op ons achtererf17 juli 2011
.
Jaar in jaar uit lagen de lijken rond ons erf.
.
dode eenden op ons achtererf09 maart 2012
.
.
zieke eenden op ons achtererf11 juli 2010
.
Op zeker moment zei de opzichter van het HHNK dat dit met botulisme niets te maken had. Iemand gebruikte gif tegen ze, zei hij. ‘Mijn vader zaliger gebruikte dat ook.’ Daardoor herkende hij het. Maar ook omdat het al zoveel jaren iedere keer weer gebeurde. Ondanks het baggeren door het HHNK en door ons.
.
Pas toen de etterbuurter een rechtszaak tegen ons begon vanwege overlast van de eenden liet hij ze door naar ons, zonder te stenigen.
Kennelijk op dringend advies van zijn advocaat.
Maar dan had hij ze eerst nog extra rattengif gevoerd..
Allemaal kwamen ze bloedend bij me.
.
zieke eenden op ons achtererf20 juli 2011
.
Ogenblikkelijk in overleg met de dierenarts tig injecties vitamine K ingekocht en allemaal minimaal 1 injectie met vitamine K gegeven.
De eenden die ik op tijd terug ‘gevangen’ had (aan waren komen dobberen, bijna krachteloos) die werden gered.
.
Die veilig bij ons waren, zijn vervolgens naar kinderboerderijen in het hele land gebracht. Op het hart gedrukt de slagpennen regelmatig te knippen want dat ze anders terug bij ons zouden komen..
.
Verschillende kwamen dus toch terug. En werden onderschept voordat ze bij ons veilig waren.
.

Blog-post van 23 september 2012, vervolg .. stenen gooien op wild levende dieren

[Notitie van de redactie; wat hier getoond wordt is een vervolg op, of gevolg van, de blog van 17 september 2012]
.
Fijne buurt
09:00 uur – Het eerste slachtoffer is al weer gevallen:
Een van de wilde eenden kan opeens de poten niet meer gebruiken.
Die heeft waarschijnlijk een steen op de rug gekregen waardoor ze gedeeltelijk verlamd is geraakt. Dat verzin ik niet: Er zijn weer mensen die zo hard mogelijk met stenen op eenden gooien. [Kijk maar bij 17 september 2012]. Met dank aan de dierenbeulen van Andijk.