De eerste berichten (geschreven in februari 2019)

Al heel snel nadat mijn man en ik – op 1 april 1997 – in Andijk kwamen wonen merkte ik dat er iets ongemakkelijks hier in de buurt gaande was, vanuit een specifiek persoon.  Het leek op een vorm van negeren van je aanwezigheid. Niks nieuws onder de zon, als vrouw zijnde. Zeker als je uit een “echt mannenberoep”  kwam.
Maar wat het ongemakkelijk maakte was dat degene die dat gedrag vertoonde, zich indekte op zo’n manier dat hij er niet op aangesproken kon worden.
.
Voelde hij zich zo boven bepaalde mensen verheven staan, was hij zo overtuigd van zijn gelijk, of was hij te bang om de discussie aan te gaan? Het was ook wel een rare situatie, hij vertoonde dit gedrag namelijk bijna direct, tijdens de kennismaking al.
.
Op zeker moment begon dat gedrag een beetje te lijken op roddelen waarbij ik geen kans kreeg mijn kant van de zaak te vertellen. Steeds meer mensen hadden hun oordeel klaar over mij, zonder zelf ooit een woord met me te hebben gewisseld.
.
Ik ben toen een blog gaan bijhouden waarin ik dan mijn kant van de zaak vertelde. Maar zonder namen te noemen.
.
Dat leek te helpen. Er kwam wat bijval en er kwam wat steun, en het front, dat  niet zozeer tegen mijn man maar wel tegen mij gevormd was, brokkelde een beetje af.
.
Omdat ik met dergelijke zaken helemaal niet bezig wil zijn, ben ik er destijds mee gestopt zodra het leek te helpen. Ik dacht dat de bal nu wel vanzelf door zou rollen totdat de van-mijn-slechtheid-overtuigde-meneer gewoon zou stoppen met zijn rare verhalen over mij.
Dat was een misrekening van me. Het bleek juist averechts te werken omdat de meneer niet ophield, en ik wel. Dus er kwam weer een eenzijdig beeld van mij naar voren.
.
Ik ben dus genoodzaakt de blog weer op pakken.
De blog “Buurt BBQ Andijk”.
.
Helaas.
Maar bij deze.
Daar gaan we weer.
Totdat de meneer eindelijk eens ophoud mij lastig te vallen met zijn pogingen mijn leven en dat van mijn man in beslag te nemen met allerlei gedoe.
Gedoe dat varieert van klachten bij allerlei organisaties, die dan niet tegen ons mogen zeggen wat de klachten dan zijn, maar die ons daar wel mee lastig vallen, tot – meer dan eens – de stiekeme aankoop van grond waar wij ons oog op hadden laten vallen, en waar wij in beide gevallen openlijk over in onderhandeling waren.
.
En vooral het gedoe van het inzetten van derden, die hij zo bewerkt dat deze mensen met name mij komen aanvallen, maar hij zelf buiten schot blijft.
Mensen schijnen overigens niet te merken dat ze door de meneer gebruikt worden.
.
Zal ik het boekje dan maar eens open gaan doen?
Ja. Dat gaat gebeuren.
Lekker smullen voor de dorpelingen die gek zijn op roddel en achterklap.
Alleen is wat ik schrijf waar gebeurd.
.