De Coniferen.


Hoe ging dat nu allemaal met de coniferen die rond dit erf staan ..
Dat kun je straks allemaal haarfijn lezen hier. Onze kant er van.
Zodat je eindelijk eens op een normale manier kunt afwegen wie er hier nu precies aso is, mocht je daar behoefte aan hebben. Je krijgt er in ieder geval de kans eindelijk voor.

September 1996:
Dijkweg nummer A bezichtigd.

Met de motor op een modderige dag, voor de zoveelste keer een week-eindje op zoek naar een huis.
In the middel of nowhere en vrijstaand svp. Met een ruime tuin als het kan. Ook graag oud en liefst dat oude details bewaard waren gebleven. En rond de 3 ton, zodat het betaalbaar voor ons was.

Onze woning aan de Dijkweg, rond de vorige eeuwwisseling
.

Leuk huis om te zien, zo aan de buitenkant. De vorm was dezelfde als van een kunuku-hut. Maar de makelaar liet weten dat er al een optie op zat. Twee weken later bekeken we de etalage van die makelaar en zagen Dijkweg nummer A weer te koop staan. Afspraak gemaakt. Het klopte in alle opzichten. De bijna altijd waaiende wind, de salamanders, de kikkers, de vorm van het huis, de pleisterlaag.

13 oktober 1996:
Dijkweg nummer A gekocht.

Best wel vaak langs gereden. Ook in de winter een keer foto’s mogen maken.
Binnen en buiten. Zag er binnen niet zo goed uit. Alleen de kachel was erg mooi. Ook met die twee leeuwtjes die er naast aan de koof hingen.

14 februari 1997;
overdracht van Dijkweg nummer A .

Nu is het helemaal van ons. Dachten we. Maar er verdween nog zo het een en ander. Uit de tuin maar ook uit het huis. De buren R vertelden ons dat ze de vorige eigenaren nog regelmatig daar zagen en zich wel hadden afgevraagd wat die daar nog deden. Dus andere sloten op de deuren gezet en toen was het klaar.
We hadden alleen duidelijk hekken nodig, want er werden honden in onze tuin uitgelaten. Dus dat was de tweede klus. Het roodbruine hek.

1 april 1997;
we zijn verhuisd naar Dijkweg nummer A.

Samen met Poes, de oude kat, wonen we vanaf 1 april op Dijkweg nummer A in Andijk.
Snel een brommer kopen bij de fietsenmaker, want ik moet wel naar mijn werk kunnen, in Assendelft, en mijn man moet niet altijd om 07:00 uur in Amsterdam zijn, ik wel in Assendelft. Pff wat een doodsaai roteind. Zelfs al gaat de rode Scoopy 65 km/u.

De coniferen.

Er waren bijna rondom de voor- en achtertuin coniferen.
Allemaal met een of twee functies. De meesten waren windkering, en allemaal waren ze samen privacyscherm.